Zo, ik dacht ‘laat ik weer eens een blog gaan schrijven’, en toen bleek dat het alweer bijna een maand geleden is dat ik de vorige blog geplaatst heb. De tijd gaat echt heel snel voorbij! En dat terwijl we eigenlijk niet zoveel gedaan hebben.

We zitten nu nog steeds in ons vertrouwde huisje op 68 Baynes Street. Ik ben de afgelopen tijd veel bezig geweest met het zoeken naar werk, wat helaas niet gelukt is.
Verder hebben we nog veel op het ’strand’ gelegen en gezwommen. Natuurlijk nog een paar keer naar de bioscoop om op de hoogte te blijven van nieuwe films, en we hebben twee keer gegolft! Dat was echt verrassend leuk. We hadden even opgezocht waar dat hier in de buurt kon, en de golfbaan was niet zo ver. Daar hebben we gewoon wat clubs gehuurd, alle drie een grote bucket met ballen gehaald en deze op de driving range weggeslagen. Ik had nog nooit gegolft (ja, met gym ooit 4 jaar geleden) en ik vond het echt heel erg leuk om te doen Pim deed het vaker in Nederland, dus hij kon ons een beetje uitleggen hoe je moest slaan. Het ging natuurlijk niet heel goed, maar ik was al wel erg trots op mijn 125 meter

Behalve dat heb ik vooral werk gezocht, maar blijkbaar zijn er meer werkzoekenden
Ik heb van alles geprobeerd: overal waar ik maar kan bedenken mijn CV inleveren, op alle advertenties in de krant/op internet reageren, langs uitzendbureaus, langs job clubs in hostels etc. Ik heb geen idee op hoeveel banen ik gereageerd heb, maar het liep allemaal op niks uit helaas.
Dus ik heb de afgelopen weken niet in een videotheek gewerkt, geen pizza’s bezorgd, geen eten uitgedeeld op een meisjeskostschool, geen koerierswerk gedaan, niet in een winkel gewerkt, niet bij de receptie van een bedrijf gewerkt, geen bloemen rondgebracht op Valentijnsdag, niet bij een tentoonstelling in de bibliotheek gewerkt, niet in de bioscoop gewerkt, geen vieze mensen gemasseerd in een massagekliniek, maar, gelukkig ook géén stroom verkocht bij mensen aan de deur.

Dat is het werk dat Thomas momenteel aan het doen is. Dit soort werk (sales/marketing) is er volop, en ze zoeken altijd nieuwe mensen. Wat Thomas moet doen, is de hele dag bij mensen aankloppen (bellen kennen ze hier niet echt) en groene stroom aansmeren. Dit werk had ik ook kunnen gaan doen, maar je krijgt betaald per sale ($25). Daarnaast is het echt klotewerk. Thomas heeft gemiddeld zo’n 1 of 2 sales per dag, wat neerkomt op $25 of $50 dollar. Dus een uurloon van maximaal zo’n $5,50 (€2,75) en daar heb ik écht geen zin in. Thomas heeft het volgens mij wel naar zijn zin op zijn werk, ook al vindt hij het werk zelf ook niet zo geweldig.
Vorige week snapte ik ook waarom hij dit werk is blijven doen, want, zijn geld is op. Hoe dat kan weet hij zelf ook nog niet helemaal, want 6 weken geleden had hij nog $3000 geleend. Zelf heb ik in de afgelopen 6 weken ongeveer $170 per week uitgegeven (inclusief huur), en ik had niet echt het idee dat Thomas met zijn geld aan het smijten was. Blijkbaar wel dus
Pim heeft ook werk, in een restaurant. Hij had het voordeel dat hij al veel ervaring had in de bediening, waardoor zo’n baantje gemakkelijk te krijgen is.

Omdat het zoeken naar werk niet werkt, heb ik een paar dagen geleden bedacht dat ik geen zin meer heb in Brisbane. Ik ben hier nu al zo lang, en behalve tevergeefs naar werk zoeken heb ik weinig gedaan. Ik wil weer leuke dingen doen en zien, en nieuwe mensen ontmoeten!
Eerst wilde ik begin maart vertrekken richting het noorden. Pim wilde ook graag mee, maar hij wil nog werken tot ongeveer 10 maart, zodat hij genoeg geld heeft om verder te reizen. Daarom ga ik rond 10 maart met hem weg uit Brisbane. Wat Thomas doet is nog steeds een beetje onduidelijk, omdat hij geldloos is. Ik ben iets zuiniger met mijn geld omgegaan, dus ik kan nog wel even vooruit, en, we gaan WWOOF-en en dat is gratis.

Eerst zullen Pim en ik naar Fraser Island gaan, en daarna gaan we WWOOF-en. WWOOF staat voor Willing Workers On Organic Farms, en dat is dus ook wat WWOOF-en inhoudt: vrijwillig werken op organische boerderijen. Als je naar zo’n farm gaat, werk je een paar uur (meestal 4 volgens mij) per dag, in ruil voor een slaapplek en eten. Het kost je dus niks, en het schijnt echt heel erg leuk te zijn om te doen (ik heb tot nu toe alleen maar positieve verhalen gehoord).
Pim en ik hebben een paar weken geleden een WWOOF-boek gekocht. Als je dit boek koopt, ben je meteen lid van de organisatie en kan je gaan WWOOF-en. Zo’n boek kan je in je eentje kopen voor $60, en als je het met twee personen koopt is het $70 (dus $35 pp). In het boek staan honderden farms waar je kan gaan WWOOF-en. Over elke farm staat een kort verhaaltje (wat voor bedrijf het is, waar het is, wat ze van je verwachten als je daar komt etc.).
Binnenkort gaan we even een leuk adresje uitzoeken en dan is het de bedoeling dat we een paar weken WWOOF-end doorbrengen.
Het lijkt me echt heel erg leuk om te kijken hoe het eraan toegaat op zo’n boerderij, en om ‘echte Australiërs’ te leren kennen (nu ontmoeten we vooral andere reizigers). Een ander groot voordeel is natuurlijk dat het geen geld kost, en dat komt voor mij erg handig uit

Tegelijkertijd met Fraser Island zullen we een trip naar de Whitsunday Islands boeken. Wanneer we hier heengaan weet ik niet, maar dat zien we dan wel weer. Vanaf maart heb ik dus weer genoeg te doen gelukkig. Misschien nog ergens een baantje zoeken, en anders gewoon veel WWOOF-en.
Als we de oostkust hebben gehad over een paar weken, gaan we als het goed is de auto (die gelukkig nog prima rijdt!) in Cairns verkopen. Ik wil graag naar het midden van het land (Alice Springs), en dit is een afstand die ik niet aandurf met de auto. Als er onderweg iets kapot gaat moeten we honderden kilometers gesleept worden, waar een a-relaxed prijskaartje aan hangt. Daarnaast is het wel fijn dat we weer wat extra geld hebben als we de auto verkopen.
Wat ik daarna doe weet ik niet, maar een logisch vervolg is Alice Springs > Adelaide > Melbourne > Canberra > Sydney > Beek.
Als ik vertrek uit Brisbane heb ik nog maar 2 maanden, en ben ik du al 4 maanden hier! De tijd gaat echt veel te snel. Gelukkig is 2 maanden nog wel genoeg om te zien wat ik wil zien. Ik heb af en toe ook wel weer zin om (eventjes) thuis te zijn. Zoals nu, met carnaval, wat ik toch wel heel erg mis!

Dat zijn dus tot nu toe de plannen, en ik heb er heel erg veel zin in Nog even 2,5 weken wachten en dan weer lekker verder reizen
Nu even geen foto’s, maar die gaan de volgende keer zeker wel weer komen!

Oh, en, we merken hier gelukkig niks van alle natuurrampen die in Australië gaande zijn. We zien wel op tv hoe erg het is met alle bosbranden rond Melbourne, en met de overstromingen in het noorden (en nu ook in het zuiden), maar hier is het eigenlijk erg rustig. Het weer is beter dan het hoort te zijn rond deze tijd van het jaar, want in januari en februari zou de meeste regen moeten vallen. We hebben wel af en toe een buitje, maar dat is het dan ook. Gelukkig geen sneeuw

En, bedankt voor alle reacties elke keer!

Alaaf,

Kaz

Hallo! Het heeft veel te lang geduurd, maar hier dan eindelijk weer een bericht van ons. Goed nieuws: we leven nog! Na onze vorige blog, vanuit Noosa, zijn we weer terug naar Brisbane gegaan om hier oud en nieuw te vieren.

De reis verliep iets moeizamer dan verwacht, want toen we bijna in Brisbane waren raakte de motor van de wagen oververhit. We zijn meteen gestopt en hebben gewacht tot de motor afgekoeld was. Toen ik daarna de wagen weer startte, kwam er een gek geluid uit de motor, dus hebben we de Australische ANWB - de RACQ - gebeld. Een halfuurtje later kwam er een RACQ-mannetje. Hij zag meteen dat de waterpomp kapot was, waardoor we niet verder konden rijden.
We moesten gesleept worden, dus werd er een towtruck gebeld. Vervolgens zijn we met de towtruck mee naar een garage gereden en hebben we onze gegevens doorgegeven. Ze zouden ons later bellen over hoe en wat. Gelukkig zat de garage vlakbij een station, dus waren we vrij snel in Brisbane en in het hostel (Banana Bender), waar Quinten inmiddels al met het openbaar vervoer heengegaan was.
De volgende dag belde de garage met de mededeling dat behalve de waterpomp ook de timing belt vervangen moest worden, en dat het ons in totaal $700 zou kosten. Geen leuke mededeling dus.
Ik had het me allemaal iets anders voorgesteld, en had ook al bijna een trip naar Fraser Island geboekt. Omdat Quinten hier begin januari heen ging leek het me wel leuk mee te gaan. Dat ging dus helaas niet door, omdat we én armer waren én moesten wachten op de auto, die waarschijnlijk niet snel klaar zou zijn vanwege oud en nieuw. Achteraf is het allemaal niet zo’n ramp, en het is ook wel weer een ervaring om een keer mee te maken dat je auto gesleept wordt enzo. Jammer dat dat dan zoveel geld kost maar ach, er zijn ergere dingen.

Twee dagen later was het oudjaarsdag. We hadden allemaal wat champagne (geen echte natuurlijk, het was meer goon met prik - bubblegoon -, voor $7 :P) gekocht, maar alcohol in het hostel was niet toegestaan. Daarom hebben we dit heel gezellig met z’n allen opgedronken op de parkeerplaats bij het hostel. Rond half 12 gingen we naar South Bank, om vanaf daar het vuurwerk te bekijken. Dat viel helaas wat tegen, omdat er een boom voor stond. Het was ook niet echt de moeite waard geweest om ons naar een betere plek te verplaatsen, want het vuurwerk stelde weinig voor. Toen het vuurwerk afgelopen was, liepen we met z’n alleen (een redelijk grote groep, met behalve Nederlanders ook nog wat Esten en later een paar Duitsers) richting de stad. Hier zijn we naar een of andere Ierse pub gegaan waar het erg gezellig was. Maar volgens mij had niemand echt een oud en nieuw gevoel, en was het voor iedereen net als een gewone avond uit. Het was wel heel erg gezellig, maar heel anders dan oud en nieuw-gezellig.
De volgende ochtend werden we om 9 uur wakker door het geschreeuw van een kwade Kevin, een Nederlander die ook in het hostel zat. Hij en zijn reisgenoot Pim waren ’s ochtends uit bed gehaald door de eigenaar van het hostel, met de mededeling dat ze konden vertrekken. Zonder reden. Die reden zal er vast wel zijn, maar was niemand echt helemaal duidelijk.
Op 2 januari waren Kevin en Quinten jarig, en dat hebben we gevierd met drank en een etentje (eerste keer uit eten in Australië, jeej!). Daarna zijn we nog uitgeweest, dus het was een erg gezellige avond!
Een paar dagen later vertrokken er meerdere mensen van de groep, en uiteindelijk bleven we met z’n tweeën over, waardoor we naar het hostel zijn verhuisd waar Pim en Kevin heen waren gegaan (City Backpackers).

Toen we een paar dagen in City Backpackers zaten hadden Pim, Thomas en ik besloten dat we maar een appartement/kamer moesten gaan zoeken, omdat we een hostel te duur vonden. We zouden voorlopig toch Brisbane nog niet kunnen verlaten, omdat ons geld een beetje op begon te raken. Pim zou ook nog een tijdje in Brisbane blijven om wat geld te verdienen, dus zijn we met z’n drieën op zoek gegaan naar een kamer. We hadden al vrij snel via internet een goedkope kamer gevonden. De kamer was in een huis iets buiten het centrum (de suburb Woolloongabba) en het zou ons $95 per week kosten. Dit leek ons prima, dus we zijn er de volgende dag (9 januari) meteen ingetrokken, nadat we de wagen opgehaald hadden en $700 armer waren.
Het huis was vrij oud en versleten, en de kamer die we hadden was erg klein. Er konden net 3 matrassen in. Maar, we zouden een paar dagen later kunnen verhuizen naar een grotere kamer in hetzelfde huis. Er waren twee zitkamers, een vieze keuken, twee koelkasten (waarvan er één stuk was), twee badkamers (waarvan er een zo vies was dat hij niet te gebruiken was) en een wasmachine. Klinkt een beetje crappy, en dat was het ook, maar dat maakte ons niet echt veel uit :p Er woonden behalve ons nog iets van 7 andere mensen in het huis. Allemaal backpackers.
Volgens de landlady zouden we de auto gewoon voor het huis kunnen parkeren. We hadden wel een vergunning nodig maar dat zou zij allemaal regelen, dus dat was geen probleem. Na twee dagen hadden we een parkeerboete van 50 dollar. Fijn. Omdat een vergunning blijkbaar toch niet zo handig te regelen was, vertelde de landlady dat we konden verhuizen naar een ander huis dat van haar was, dichter bij het centrum. Bij dit huis zat een private parking dus dan zouden we geen last meer hebben van parkeerboetes. Op 13 januari zijn we daarom verhuisd naar het andere huis, waar we nu nog steeds zitten.
Dit huis is echt een stuk beter dan het vorige. Het is minder versleten, het stinkt er niet en we zitten nu in de buurt van wat winkels. En in de buurt van een restaurant waar ze ‘Traditional Dutch Poffertjes’ verkopen. Pim en ik hebben ze geprobeerd, maar in Nederland zijn te toch echt beter :p
We hebben nu vijf housemates. Drie Franse jongens, en twee Duitse meisjes, waarvan we er één al kenden via Quinten. Erg toevallig. De kamer die we nu hebben is een stuk groter, en de huisgenoten zijn ook erg relaxed. En ze ruimen hun zooi (meestal) op. Het is echt net een studentenhuis, dus heel erg leuk!

Sinds we een kamer hebben doen we niet zo heel veel meer. We proberen wel werk te zoeken (dat is ook de reden dat we in Brisbane blijven), maar al het werk is op dit moment bezet door Aziaten en scholieren. Volgende week moet men hier weer naar school, dus dan schijnt er wel weer werk te zijn gelukkig.
Omdat er na Brisbane allemaal leuke dingen aankomen (Fraser Island, Whitsundays, Great Barrier Reef), die allemaal geld kosten, moet ik sowieso werk zoeken (Thomas minder, want hij kreeg opeens 1500 euro van zijn ouders). Omdat we nog geen werk hebben, zullen we iets langer dan gepland in Brisbane blijven. Maar, dat is helemaal niet zo erg want het weer is goed, en South Bank (met het aangelegde strand) is erg dichtbij. Wat we nu dan ook vooral doen is op het strand liggen en chillen. En af en toe uitgaan natuurlijk.
Het uitgaan is hier erg leuk. We gaan meestal (altijd eigenlijk) naar de Down Under, een café/club in het centrum, waar veel collega backpackers van onze leeftijd zijn. In Fortitude Valley schijnt het uitgaan ook hip te zijn, maar dat is te ver om te lopen. En een taxi kunnen we niet betalen
Pim en ik zijn inmiddels ook al naar de kapper geweest. We hebben ons er wel eerst twee weken mentaal op moeten voorbereiden. Hoe leg je in hemelsnaam in het Engels aan een kapper uit hoe je haar moet?
Uiteindelijk was Pim zo dapper om als eerste zijn haar te laten knippen en twee dagen later ben ik gegaan. Het uitleggen was niet zo’n probleem, want er werd niet meer gevraagd dan “How much do you want me to cut off?”. Uiteindelijk ziet het er best oké uit gelukkig. En het was maar $20
We hebben nog wel een paar andere nuttige dingen gedaan. Als echte Nederlands móesten we natuurlijk de twee kapotte fietsen die bij het huis stonden repareren. Dat hebben we dan ook gedaan, dus nu kunnen we fietsen Wel is een helm verplicht, maar dat hebben we er wel voor over. Oh, en we hebben ook nog vier ventilators onder het huis vandaan gehaald (de meeste huizen zijn hier op palen gebouwd, zo ook ‘ons’ huis), schoongemaakt en gisteren naar onze kamer verplaatst. Het is toch wel erg fijn om niet in je eigen zweet wakker te worden :p
En we lopen regelmatig naar de videotheek en de bottle shop. Eigenlijk zijn we dus best actief.

We zullen nog een tijdje hier wonen (minimaal 4 weken nog), dus mocht je ons iets willen sturen dan kan dat naar:

68 Baynes Street
Highgate Hill 4101
Australia

Highgate Hill is de suburb waar we zitten.

Ik heb ook weer wat foto’s geupload:

Brisbane Pt. 2: klik
Huis 1: klik
Huis 2: klik

Ik vermaak me voorlopig nog prima hier. Ik hoop wel dat ik snel wat werk kan vinden want ik wil binnenkort ook wel weer verder kunnen reizen. We zorgen er in elk geval voor dat jullie nu eerder op de hoogte worden gehouden

Gegroet,

Kaz