‘Hee nog een blog van Kaz?!’ Ik weet het, en ik zal mijn best doen de blog net zo tof te maken als dat Thomas dat zou doen. De reden dat Thomas deze blog niet schrijft, is dat hij hard aan het werk is. Maar, ik zal bij het begin beginnen.

Nadat we onze vorige blog hadden geplaatst, hadden we besloten toch maar iets langer in Byron Bay te blijven, omdat we toffe mensen hadden ontmoet en het er gewoon heel erg relaxed was. Omdat we het verblijf bij The Arts Factory moesten verlengen, gingen we eerst maar eens pinnen, en toen bleek dat Thomas nog maar 100 dollar uit de ATM kon halen. Blijkbaar was het geld dus iets sneller opgegaan dan verwacht, en was er nu nog 50 euro over.
Hierdoor konden we niet langer in Byron Bay blijven en zijn we donderdagochtend meteen vertrokken richting Brisbane (166 km ten noorden van Byron Bay), om werk te zoeken. Hier aangekomen hebben we onze tent op Newmarket Caravan Park - een camping 4km buiten het centrum, maar wel de dichtstbijzijnde - opgezet.

De volgende dag zijn we begonnen met het zoeken naar werk. Dat hield in dat we een halve dag door Brisbane hebben geslenterd en vervolgens naar een job agency gegaan zijn. Dit uitzendbureau was speciaal voor backpackers, en we hadden ook meteen werk: meloenen (rockmelons) plukken in Chinchilla. Het zou $16,50 per uur verdienen, en voor $140 per week hadden we accommodatie en eten. Dat klonk best goed (ondanks alle horrorverhalen over fruitplukken), dus dat hebben we maar gedaan.

Chinchilla - ook wel ‘The Melon Capital of Australia genoemd - ligt zo’n 300 km van Brisbane vandaan, en we konden dinsdag al beginnen. In het weekend hebben we nog wat rondgehuppeld door Brisbane, en hebben we nieuwe speakers in onze auto gezet. Wat ook echt wel nodig was. En we zijn (alweer) naar de bioscoop geweest. Ik heb inmiddels maar een ‘watch 10 movies get 1 free’-card aangeschaft.

Maandagochtend hebben we onze tent ingepakt en reden we vol goede moed naar Chinchilla. Toen we daar aankwamen, werden we richting het ‘kamp’ begeleid, waar we de komende weken zouden wonen. Dat kamp ligt 20 km buiten Chinchilla in de middle of nowhere. Zonder winkels. Zonder drinkwater. Op zich niks mis mee, want er was wel stroom en (sinds vorige week) internet. Douchen met water uit een vieze creek leek me dan wel wat minder fijn, maar ach, we zouden geld gaan verdienen.
Eenmaal op het kamp moesten we even wachten op onze collega’s die nog aan het plukken waren. Rond half 6 kwamen zij terug van het veld, en hebben we meteen kennisgemaakt met een paar Nederlanders die al 3 weken aan het plukken waren. Zij hebben ons ook een beetje rondgeleid en uitgelegd hoe alles in z’n werk gaat.
’s Avonds gingen we (iedereen in het kamp eigenlijk) rond half 9 naar bed, omdat we de volgende dag om 4 uur gewekt zouden worden.
Eenmaal gewekt, snel aangekleed, ontbijt gegeten, lunch gemaakt en in de bus gestapt, want het veld waar we dinsdag moesten plukken was nog zo’n 20 minuten rijden. De weg er naartoe was wel heel tof, want we hebben voor het eerst kangoeroes in het wild gezien! Wel vanuit een oude rotbus die met 100 over een zandweggetje vol gaten scheurde, maar toch

Het werk zelf is echt het saaiste werk dat ik ooit gedaan heb: de hele dag achter een tractor aanlopen, naar de grond kijkend tot je rijpe meloenen ziet, deze plukken en op een lopende band leggen. Het eerste halfuur was het nog wel een uitdaging om de goede meloenen te plukken maar daarna was het echt té geestdodend.
En dat zouden we dan de komende weken 12 uur per dag (oké, wel 1 dag per week vrij) moeten doen (Makro, ik mis je!). Dinsdag was wel een kort dagje (5,5 uur), want het tweede veld was te nat.
De volgende dag werden we weer om 4 uur gewekt, maar deze keer met de mededeling dat ‘the two Dutch guys’ vandaag een dag vrij hadden. Prima, kon ik me weer omdraaien en verder slapen. Thomas is uiteindelijk wel gaan werken omdat een collega zich niet goed voelde, en ik ben maar wat gaan internetten. Ik had al besloten dat ik geen zin had in dit soort werk, en aangezien ik nog genoeg geld had om het een tijdje uit te kunnen houden, was het ook niet eens nodig.

Gelukkig was ontslag nemen niet nodig want in de loop van de ochtend werd ik gebeld door de baas, dat ik onmiddellijk mijn spullen moest pakken en naar het veld moest komen om te werken. Toen ik zei dat ik even bezig was, en niet als slaaf behandeld wilde worden mocht ik - gelukkig - ophoepelen.
Omdat Thomas wel aan het werk was en ik nog wel even gedag wilde zeggen, heb ik me de hele dag vermaakt in Chinchilla. Er was een zwembad, en het was erg heet dus dat kwam mooi uit. ’s Avonds ben ik teruggereden naar het kamp, en heeft Thomas zijn spullen uit de wagen gehaald.
Vervolgens ben ik weer richting Brisbane gereden. Onderweg heb ik een nachtje in de auto geslapen (achterbank plat, genoeg ruimte) en donderdag was ik weer in Brisbane.

Thomas blijft als het goed is tot kerst in Chinchilla, en wordt dan in Brisbane afgezet. We blijven hier dus sowieso tot kerst, en ik denk ook wel tot nieuwjaar.
Qua accommodatie heeft Thomas het nu volgens mij beter dan ik. Ik slaap nu in een hostel, Brisbane Backpackers Resort, op een kamer waar de eerste nacht de airco vol in mijn gezicht blies, en de tweede nacht de airco niet meer werkte en er een dikke Duitser in mijn bed lag. Ze dacht dat dat bed vrij zou zijn. Erg fijn is dat. Gisterochtend was mijn kamer weer helemaal leeg, en ’s avonds kwamen er weer nieuwe mensen. Alleenmaar Duitsers. Net als in de rest van het hostel volgens mij. De Duitsers (7 meisjes en 1 jongen) op mijn kamer bleken heel aardig, en we zijn met z’n allen naar de bioscoop geweest. Daarna wilden we nog uit, maar blijkbaar gaat alles op zondag vroeg dicht (goh). Dus gingen we wat resten goon opdrinken op het balkon, totdat de bewaker kwam dat we moesten gaan slapen, helaas.

Verder vermaak ik me nu prima hier in Brisbane. Ik ben nog niet echt heel hard op zoek naar werk, want daar is het te warm voor. Gisteren heb ik een beetje door Brisbane gelopen, en wat geïnternet. Aan het einde van de dag ben ik nog twee meisjes tegengekomen, die we hebben leren kennen in Sydney (Gerjanne en Jennifer). Zij hadden hier nu een kantoorbaantje. Een beetje scannen en faxen. Zoiets lijkt me ook wel leuk eigenlijk. Vooral omdat het evenveel verdient als het meloenplukken.

Nu zit ik in de State Library of Queensland, waar het lekker koel is, en waar internet gratis en traag is. Tot nu toe vind ik Brisbane een leukere stad dan Sydney: het is hier allemaal wat relaxter en minder chaotisch. En als je de Brisbane River oversteekt, ben je ook echt meteen uit de drukte van de stad en kan je lekker in het park (South Bank) zitten, of op het strand (aangelegd) liggen.
In Brisbane zelf is echt alles in kerstsfeer. Overal kerstbomen, kerstmannen en kerstmuziek. Het blijft vreemd, ‘Jingle Bells’ horen als het 36 graden is. Verder zijn er heel veel leuke winkels.

Morgen ga ik denk ik wat toeristische dingen in de omgeving bezoeken, en daarna misschien rustig op zoek naar werk.
Ook verhuis ik morgen van het hostel weer naar de camping. We betaalden naar met z’n tweeën $28 per nacht, en in m’n eentje zou ik $26 moeten betalen. Dan ben ik dus ineens bijna 2x zoveel geld kwijt, en zou ik beter in dit hostel ($25) kunnen blijven zitten. Maar, ik heb de camping even gecontact en nu heb ik het zo geregeld dat ik de tent neer mag zetten voor $16 per nacht Wat daar tegenoverstaat weet ik nog niet

Ik zal binnenkort even informeren of Thomas daar een keer tijd heeft voor een blog, want ik ben zelf ook wel benieuwd hoe hij er na een week werken aan toe is.
Foto’s komen morgen. Of overmorgen. Want die staan op mijn camera, en die heb ik nu niet bij me.
Ik ben ook wel erg benieuwd hoe het in Nederland is (dat het koud is weet ik al) en wat er daar allemaal gebeurt, dus mocht je je vervelen, je kan me altijd mailen (of Thomas, maar de kans dat hij binnen 2 weken iets beantwoord is vrij klein).

See ya!

Kaz