Zo, na meer dan een week stilte weer een nieuw bericht van ons. We hebben om te beginnen inmiddels allebei een Australisch telefoonnummer, we zijn dus niet meer te bereiken op onze Nederlandse nummers. Thomas’ nummer is +61(0)447973983, en mijn nummer +61(0)488909979 (ook te vinden aan de rechterkant van de blog). Gebeld worden is voor ons nu gratis, en jullie betalen bakken met geld.

Wat hebben we afgelopen week gedaan? Veel gechilled. We zijn nog steeds in Sydney, en het weer is nog steeds goed (het wordt steeds beter, jeej), dus we vermaken ons prima hier. We hebben al veel vrienden gemaakt (wat hier echt heel makkelijk gaat omdat iedereen relaxed is). We hebben veel opgetrokken met een groepje Nederlanders (waarvan nu helaas al een groot deel weg is). Het avondeten is altijd heel gezellig. In het begin werd het vaak Hungry Jack’s (zo noemt men Burger King hier), maar gezien de prijs en de ongezondheid zijn we al snel overgestapt op baked beans en spaghetti in tomatensaus (voor minder dan 1 dollar een prima maaltijd). Koken kan in de keuken van het hostel, en dat is echt heel gezellig. Ook het drinken van pakken zeer goedkope witte wijn is erg gezellig, soms iets te (geen details).
Ons ontbijt is meestal een kop cappucino bij Starbucks en veel fruit. Fruit is hier goedkoop, en lekker, dus het is fijn om hier de dag mee te beginnen.

Alle bezienswaardigheden in Sydney zelf (Opera House, Harbour Bridge etc.) hadden we eigenlijk vrij snel gezien. Alles ligt hier ook dicht bij elkaar, dus daar waren we zo mee klaar. We hebben nog wel een aantal dingen moeten regelen: telefoonnummer, bankrekening en: EEN AUTO!

We hebben dinsdag samen met een andere Nederlander, Melvin, een Toyota station wagon uit 1991 gekocht. We wilden sowieso al een auto kopen, maar we zaten een beetje met de kosten. Dat probleem was vrij snel opgelost toen we vorige week vrijdag een groep Nederlanders hadden ontmoet. Binnen een paar uur hadden we besloten dat we met z’n drieën een auto gingen kopen, en dat hebben we dus inmiddels gedaan. De auto kostte 3500 dollar (zo’n 1800 euro) en wordt op dit moment helemaal nagekeken. We hadden gehoopt dat we ‘m vandaag konden ophalen, maar dat wordt waarschijnlijk maandag.

We zijn van plan om in elk geval richting Cairns te rijden (hopen dat de auto dan nog leeft). Benzine is hier niet duur, en we kunnen overnachten op campings. En er moet natuurlijk een keer een eitje gebakken worden op de motorkap. Thomas heeft gisteren een gitaar gekocht, zodat we als echte hippies liedjes kunnen gaan zingen bij het kampvuur. We hebben met een andere vriend, Quinten, afgesproken hem op te pikken bij Byron Bay. Hij zal ook meerijden tot Cairns.
Afgelopen zondag zijn we naar de Blue Mountains geweest, 2 uur met de trein (en volgens mij 3 kwartier met de auto, de trein ging echt ontzettend langzaam) vanaf Sydney. Daarna gingen we per bus verder. Er waren zo’n 25 haltes en je mocht uit- en instappen waar je wilde. We zijn bij een van de eerste haltes uitgestapt en hebben de rest gelopen, omdat dat echt veel relaxter is. Het is echt heel tof dat je het ene moment in een drukke metropool bent en even later in een oase van rust (zie foto’s: hier).
Verder hebben we nog een dagje op het strand (Bondi Beach) gebakken en natuurlijk in zee gezwommen. Zometeen naar een ander strand (Coogee Beach) waar we ook gaan bbq’en (al jaloers genoeg inmiddels?).

Tot zover deze blog, volgende week meer! Foto’s zijn weer te zien op onze Flickr-pagina:
http://www.flickr.com/photos/kaz-thomas/sets
Kaz