Allereerst, iedereen succes met de tentamens!

Kaz en ik zijn gisteren aangekomen in Sydney na een reis van zo’n 27 uur. Om heel vroeg ‘s nachts moesten we opstaan, om met de auto naar Düsseldorf te gaan, waar ons vliegtuig vertrok. Om kwart over vijf kwamen we daar aan. Ik was bang dat we te laat zouden komen en in een lange rij moesten staan, maar dat bleek mee te vallen, want om kwart over vijf ’s ochtends is het vliegveld gewoon leeg. Om kwart voor zeven mocht ik na een emotioneel afscheid, en flink wat foto’s, door Het Poortje Waar De Rest Niet Door Mag.

Via Londen en Singapore, om te tanken, ging ons vliegtuig naar Sydney. Het was maar goed dat er Movies on Demand waren op het vliegtuig, anders was het best saai geweest. Het eten was wel best gek geregeld. Na de lunch moesten we negen uur teren op alleen een banaan, een rol pepermunt en een kopje thee, waarna we meteen weer ontbijt kregen. Avondeten heb ik niet kunnen ontdekken. Zal wel met het tijdsverschil te maken hebben, dat we de avond overgeslagen hebben ofzo. Sten was trouwens ook op Singapore, maar dat terzijde.

Nadat we vier keer ingevuld hadden dat we geen wapens, drugs, vals geld of parasieten bij ons hadden, en dat we nooit betrokken zijn geweest bij bankroven, terroristische organisaties, oorlogsmisdaden of soortgelijk mochten we daadwerkelijk het vliegveld verlaten om Sydney in te trekken. Hier stond een bus/taxi ons op te wachten om ons naar het hostel te brengen. Dit zou gratis moeten zijn, maar dat bleek alleen tussen zes en acht ’s avonds te zijn. Jammer als je vliegtuig dan om 8 uur aankomt, en je pas om half 9 buiten staat. Maar ja, heel duur was het niet.

Mijn besef van tijd was inmiddels zo vervaagd dat ik niet wist of ik nou een jetlag had of niet. Ik had twee nachten achter elkaar maar drie uur geslapen. Tenminste, ik denk dat het nacht was, maar nacht hier is dag daar. Na een korte douche, want van vliegen ga je stinken, hebben we nog kort een pilsje gepakt, en viel ik diep in slaap. Ik werd ook ’s ochtends weer wakker, dus volgens mij valt het wel mee met die jetlag.

Vandaag hebben we Sydney bezichtigd. Het mooie van Sydney is dat het een gigantische stad is, maar alles wat de moeite waard is te bekijken zit wel lekker dicht bij elkaar, en op loopafstand van ons hostel. We hebben onder andere de Sydney Tower, Sydney Harbour Bridge, en het Opera House bezocht. Het Opera House is in het echt niet wit, maar een soort van lichtbruin. Het is wel nog steeds een mooi gebouw. Er was ook een park waar allemaal vleermuizen in bomen hingen, met gekke bomen die de grond in groeiden

Het mooiste aan Australië is echter niet het Opera House, of het park, of zelfs het weer, maar de mensen. Het is welbekend dat iedereen elkaar ‘mate’ noemt, maar het mooie is dat ze elkaar ook zo behandelen. Iedereen is relaxt en aardig. Mensen in auto’s toeteren naar andere auto’s met een glimlach. We dachten een keer een boze Australiër te horen (‘Get out of my way, trailerman!’), maar dat bleek een grap, want ze kenden elkaar.

Al met al overheerst er een bizar gevoel van vrijheid. We kennen hier niemand, dus we hoeven niks en mogen alles. We zijn nog op zoek naar een auto, maar verder hebben we alles wat we nodig hebben. We hebben een plaats om te slapen, $10 meals, heel veel te doen en genoeg tijd om nooit haast te hebben.

Ik ben hier een dag, maar ik kan iedereen aanraden om dit ook te doen. Als je klaar bent met school, of je studie, neem dan gewoon een jaartje pauze en kom hier heen.

Veel kusjes,

Thomas (en Kaz, maar die schrijft de volgende blog weer)

Bedankt al voor alle reacties Voor de mensen die de foto’s nog niet konden vinden:
http://www.flickr.com/photos/kaz-thomas
(voor een slidehow: klik hier)